De ondersteuning van mantelzorgers verbindt beide organisaties. In deze serie delen mantelzorgers hun ervaringen. Deze keer het verhaal 'Ik kon even op adem komen'. Een man vertelt over zijn ongeneeslijke zieke vrouw en de ondersteuning van VPTZ-thuisvrijwilligers die zij kregen.

‘Ik kon even op adem komen’
Een mantelzorger vertelt wat de komst van een VPTZ-thuisvrijwilliger voor hem en zijn vrouw betekende.
‘Het voelde als falen om de zorg aan anderen over te laten, om een stukje ondersteuning te accepteren en tijd te nemen voor mezelf en de kinderen. Maar de realiteit dwong me er uiteindelijk toe om deze organisatie om hulp te vragen.
Het voelde niet metéén goed. Ik kon het gevoel gefaald te hebben niet direct van mij afzetten. Ik vond het lastig om weg te gaan en haar achter te laten. Maar in de maanden die volgden, ontstond er een band tussen mijn vrouw en de vrijwilliger. En zelf ervaarde ik het ook als waardevol dat ik soms mijn verhaal kwijt kon. Ook de kinderen kregen soms even wat extra aandacht. En toen de laatste fase aanbrak en de zorg intensiever werd, konden er meerdere vrijwilligers ingezet worden en begon ik zelfs naar hun bezoekjes uit te kijken. Ik kon dan even op adem komen.’
Benieuwd naar zijn hele verhaal? Lees het hier.